Kursy
Cennik
Dlaczego warto?
Dlaczego warto uczyć się języka migowego?
·
Uchwalenie i wdrożenie Ustawy o języku
migowym.
·
Zwiększenie profesjonalizmu w wykonywanym
zawodzie.
·
Dotarcie do osób z zaburzeniem słuchu i ich
rodzin.
·
Integracja z grupą przeszło 100.000 osób w
Polsce.
·
Poznanie alternatywnej formy komunikacji.
·
Nowatorskie prace nad dotarciem przez język
migowy do osób chorych na autyzm.
·
Przyspieszenie rozwoju dzieci (dzieci migają
od 5 m-ca życia).
·
Rozwój intelektualny osób uczących się.
Dlaczego warto podjąć współpracę z naszym Towarzystwem?
·
Wieloletnie doświadczenie na rynku.(www.jezykmigowy.org.pl)
·
Profesjonalizm dzięki realizacji autorskiego
programu nauczania języka migowego. (Śpiewanie piosenek w
języku migowym, pantomima, oraz gry i zabawy z użyciem
języka migowego)
·
Współpraca
z wieloma instytucjami i organizacjami pozarządowymi w
Polsce.
· Młoda,
a zarazem doświadczona kadra. Pełna zapału, otwarta na nowe
inicjatywy, nie bojąca się wyzwań.
·
Zainicjowanie kontaktu ze środowiskiem osób
niesłyszących.
·
„Świeżość” charakterystyczna dla nowo
powstałej organizacji pozarządowej.
Mity dotyczące osób niesłyszących i języka migowego:
· Nieprawdą
jest, że z osobą niesłyszącą możesz się bez problemu
komunikować za pomocą kartki i długopisu.
· Nieprawdą
jest, że wszystkie osoby niesłyszące przeczytają z ruchu
warg, to co do nich mówisz.
· Nieprawdą
jest, że istnieje jeden, uniwersalny na całym świecie język
migowy.
· Nieprawdą
jest, że w Polsce istnieją dwa języki migowe.
· Nieprawdą
jest, że gdy będziesz bardzo głośno mówił do osoby
niesłyszącej, to cię usłyszy.
· Nieprawdą
jest, że aparat słuchowy czy implant w 100% może zastąpić
brak słuchu.
· Nieprawdą
jest, że osoby niesłyszące za wszelką cenę chcą słyszeć,
korzystając przy tym z aparatów słuchowych czy implantów.
· Nieprawdą
jest, że wszystkie osoby niesłyszące opanowały język polski
w mowie i piśmie.
· Nieprawdą
jest, że słyszące dzieci niesłyszących rodziców, rozwijają
się gorzej pod względem intelektualnym.
· Nieprawdą
jest, że niesłyszące dzieci osób niesłyszących rozwijają się
gorzej, a brak słuchu i fonicznej możliwości komunikacyjnej,
ograniczają ich rozwój intelektualny.
· Nieprawdą
jest, że każde dziecko z głębokim ubytkiem słuchu jest w
stanie nauczyć się mówić i rozumieć mowę.
WAŻNE AKTY PRAWNE DOTYCZĄCE JĘZYKA MIGOWEGO
(Informacje dodatkowe)
1. W dniu 13 grudnia
2006 r. Wspólnota Europejska podpisała Konwencję o Prawach
Osób Niepełnosprawnych.
Ratyfikacja tej Konwencji będzie możliwa dopiero po podjęciu
jednomyślnej decyzji w sprawie jej podpisania przez
wszystkie państwa członkowskie Unii Europejskiej.
Polska podpisała Konwencję
ONZ w marcu 2007 r.
W chwili obecnej trwają prace nad oceną stanu gotowości
Polski do jej ratyfikacji. Jednym z działań
zmierzających do umożliwienia ratyfikacji Konwencji ONZ jest
wdrożenie przygotowanej
USTAWY O JĘZYKU MIGOWYM i innych metodach komunikacji z
osobami z dysfunkcją mowy i słuchu, która
będzie miała na celu zapewnienie realnej możliwości
egzekwowania swoich praw osobom posługującym się
Polskim Językiem Migowym (PJM), Systemem Językowo –
Migowym (SJM), Systemem Komunikacji Osób
Głuchoniewidomych (SKOGN) lub innymi środkami
wspierania komunikowania się. W Konwencji ONZ
znajduje się szereg postanowień odnoszących się do
minimalnych uprawnień osób doświadczających barier w
komunikowaniu się ze względu na niepełnosprawność
narządu słuchu.
W rozumieniu Konwencji
ONZ, język służący komunikowaniu się obejmuje język mówiony,
język migowy oraz inne formy przekazu niewerbalnego (art.
2).
Konwencja ONZ zobowiązuje
Państwa – Strony do podjęcia odpowiednich środków w celu:
-
zapewnienia pomocy osobom z dysfunkcją narządu
słuchu przez profesjonalnych tłumaczy języka
migowego, w celu ułatwienia dostępu do
ogólnodostępnych budynków i obiektów (art. 9),
-
ułatwienia korzystania
przez osoby
niepełnosprawne w stosunkach urzędowych z języka
migowego, komunikacji wspomagającej oraz innych
form komunikowania się (art. 21 lit. b),
-
uznania i popierania korzystania z języka migowego
(art. 21 lit. e).
Realizując te
postanowienia, Polska powinna ułatwić naukę języka
migowego i popierać
tożsamość językową społeczności osób Głuchych (art.
21 i 22).
2.
Art. 69 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z 2
kwietnia 1997 roku oraz § 1 pkt.8 Uchwały Sejmu R.P. z dnia
1 sierpnia 1997 r. „Karta Praw Osób Niepełnosprawnych”
nakładają na władze publiczne naszego kraju obowiązek
zapewnienia osobom niepełnosprawnym, w tym i osobom głuchym,
prawa do „komunikacji społecznej”, „komunikacji
międzyludzkiej”, czyli do życia w środowisku wolnym od
barier funkcjonalnych w tym zakresie.
3.
Zarządzenie nr 9 Ministra Edukacji Narodowej z dnia 7
czerwca 1996 r. oficjalnie włączyło język migowy w pensum
godzin przeznaczonych na rewalidację indywidualną dziecka
głuchego prowadzoną w szkolnictwie specjalnym.
4.
Ustawia z dnia 9 maja 1991 r. dotycząca zatrudniania i
rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych, (Dz. U. nr
46 poz. 201 z późn. zm.) zagwarantowała pokrywanie kosztów
tłumacza języka migowego z Państwowego Funduszu
Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.
|
